arkadaşlar baştan sölemek istiyorumki uo la alakasız bi şey.
gecen gördüğüm bi rüyayı evirdim çevirdim ortaya ble rp tarzı bi şey çıktı umarım hoşunuza gider. beyenirseniz dewamını getirmeye çalışırım.
1.bölüm
dün gece yine o domuz kılıklı adamın meyhanesine gitmiştik arkadaşlarla,
şevkettte yanımdaydı(köpeğim)tam içeri giriyodukki o domuz kılıklı herif
haywanları içeri sokmak yasaktır dedi. çok sinirlendim ani bi çıkışla
niye dedim niye? bana onların çok kötü koktuğunu söledi.
hafifce köpeğime eğildim ve kokladım ve doğru sölemek gerekirse
gerçektende pis kokuyordu.ama komik olan şu ki o domuz kılıklı herif daha
pis kokuyordu. çok gergindim ama nedense her zaman sorun yaratan ben
bu sefer sorun yaratmak istemedim saldım şevketi meyhanenin
önünden.. (evin yolunu bulmayı ögretmiştim)sonra 3-4 arkadaş başladık içmeye
herzamanki hawadan sudan boşmuhabbetler ediyorduk
ama ilk defa bana güzel gelmişti bu boş muhabbetler
yalnızlıktan olsa gerek.cebimdeki son beteliğe kadar içtim.
tahminimce gece 4 sularıydı.
eve dönerken bizim mahallenin köpekleri arkamdan hawladı.
bir ikiside peşime takıldı.adımlarımı sıklaştırdım.daha önce onların
böyle bir davranışıyla karşılaşmamıştım. korktum.her zaman beni
miskin gözlerle süzerlerdi. fakat aramızda gerginlik olduğunuda
sezmiyor değildim. yalnız ne war ki,uzun sürmüştü bu gerginlik. alınmıştım
arkamdan yürümeye başladıklarına. fakat bu yürüyüşün uzaması beni dahada korkutmuştu
bu sırada bana zayıf ve düşünülmesi
utandırıcı o atasözü aklıma geldi.(hawlayan köpek ısırmaz)
tam bu sırada birinin hakkında kötü şeyler düşünmeye başladm. aslında
düşünmek istemiyordum ama elimde degildi.
sonra kafamın içindeki düşünceleri dağıtmak için dişlerimi
gıcırdatmaya başladım.HAYIR köpekler bu gıcırtıyı duymuş
olamazlardı.sessiz bi gıcırtıydı.hissetmiş olabilirlermiydi acaba?
beni öle bi kowalamaya başlamışlardıki onlara çok kızmıştım.o esnada nedense
eski sewgilim aklıma geldi..(benden 10 yaş büyük olan) ilk günlerde ne kadar güzel
gözüküyordu gözüme. onunla tanıştığım ilk gece birlikte olmuştum.
zaten ikinci gecede ayrılmıştık. hala ara sıra arıyo ama telefonlarına
cevap vermiyorum.fakat şimdi bunları düşünmenin
yeri ve zamanı değildi. şimdi düşünmem gereken arkamdaki
köpeklerden nası kurtulmam gerektiğiydi.
bizim sokağın başına kadar kowaladılar tam sokağa gireceklerdiki
durdular.iyide yaptılar aslında çok yorulmuştum kafam zaten bi dünya.
tam yatıcaktımki. , üstümdeki babamdan kalma hic sevmediğim
pantolonu yırttıklarını farketttim.
bu pantolonun hatırası büyüktü bende aslında ama pek üzülmedim.
vurdum kafayı zıbardım.
ertesi gün yine şevketin benim kapımı tırmalamasıyla uyandım.
bunu ona ben ögretmiştim.gerizekalının zaten ögrenebildiği tek şey buydu.
kalktım giyinmeye başladığım kahvaltı ettiğim sırada alt dairedeki
güzel hoş giyimli bayanın evinden,kulağıma yabancı gelmeyen
müzik sesleri duymaya başladım bu ilk defa oluyordu
ama hoşumada gitmişti aslında. tam evden çıkacağım sırada..
şevketin gece bütün heryere işemiş olduğunu farketttim halıya,yere,paltomun üstüne bile.
ama kızamadım çünkü suçlu olan bendim haywanı 2 gündür gezdirmiyorum.
dışarı çıktım otobuse bindim ve işe doğru gitmeye başladım.
ama unuttuğum bi şey wardı. ben dün iş yerinden kowulmuştum.
cebimdeki son bozukluklarıda otobuse vermiştim. artık parasız pulsuz biriydim.
peki ben ne yapmalıydım? kimden yardım isteyebilirdim?
gidebileceğim tek bi kişi vardı oda annem fakat onuda 2 yıldır hic arayıp sormuyordum
umarım beni kabul eder.daha doğrusu cebime üç beş kuruş para koyar.
ilk defa şanslı hissettim kendimi.çünkü annem yaşıyordu ve hala aynı evdeydi.
kapıyı korkarak çaldım ve açtı.aradan 2 yıl geçmesine ragmen annemde ufakcık bile bi
değişliklik göremedim. bana sanki aradan bi kaç saat geçmiş gibi davranıyordu.
gecen yıllardan hic bahsetmedik. önüme bi tas yemek koydu. çok acıkmıştım teşekkür bile etmeden
direk yemeye daldım. görgüsüzlük oldu belki bilmiyorum ama tam 4 tabak yemek yedim.
çok yorulmuştum anneme uyumak istediğimi söledim. bana bi oda açtı saolsun.
ama nedense ona güvenemiyordum sanki beni öldürecekmiş gibi bi his wardı içimde..
uyandığımda sabah olmuştu ve bu sabah çok ilginç bi şey oldu.
annemi öldürdüm. bulaşık yıkıyordu.
elimde babamda kalma tüfekle mutfağa girdim. bana gülümsedi ve 9 yaşında
bi çocukmuşum gibi bana tüfekle oynamayı kesmemi söledi.
silahı şakağına indirdiğimde onu bi dipcik darbesiyle onu susturdum. afallamış
bi halde yere yıgıldı.buda bana silahı ateşlemem ve karnına bir kurşun sıkmam için
zaman bıraktı. Uzun süre bağırmadı.öteki kurşunu kafasına nişanladım. kurşun patladığında
acıdan dizlerimin üzerine çökmüştüm. Ulu tanrım bana ne olmuştu? yüreğim yerinden sökülmüştü.
biricik annecimin canına kıymıştım...
