Hani çok üzüldüğünde boğazına bi ukte gelir ya tam ortasında kalır boğazının bağırmak istersin haykırmak istersin cıksın yeterki dersin ama çıkmaz bi türlü yutkunursun yutkunursun insin yüreğine orada kapatırsın demir parmaklıklara ne kadar uğraşsnada inmez orada kalır her nefes aldığında hissedersin boğazındaki o ukteyi nedir nası gelmiştir bilemezsin ama onu oraya sadece kendin sokabilirsin istemeden zamanla kaybolur gider sanki hiç yaşanmamışcasına . Sen gittiğinden beri bende böyleyim işte o acıyla savaşmaya çalışıyorum bağırıyorum sesim çıkmıyor yutmaya calışıyorum yutamıyorum gitsin diye bekliyorum gitmiyor Artık onunla beraber yaşamayı ögrendim her gün o acı ile uyanmak yürürken nefes alırken her anında yanında olması nasıldır bilemezsin. insanlara soruyorum geçer diyorlar. Hiç birine inanmıyorum. Geçicek mi sence? Her nefes aldığımda hissettiğim bu acı biticek mi ?
Elimde hiç bi şey yoksada tutunduğum hayallerim var diyorum Onlar acımasız degiller her seyi kendim tasarlıyorum kimse senden kurduğun hayaller için ne para ne bedel nede neye mal oldugunu sormuyor Ama bi türlü başaramıyorum onu bile beceremiyorum Uğraşıyorum gerçekten nesneleri koyuyorum teker teker ama bi türlü öznesi ölmüyor hiç birinin. Fark ettim ki ben hayalleri senin etrafına kurmayı sevmişim sensiz hepsi bi nesne hepsi bi eşya imiş o kadar anlamsız o kadar boş ki.
Bazen öyle kızıyorum ki sana hani hakedicek naptı ki diyorum ? ne oldu ki ? kim ki o benim sevgimi hak etti ne verdi bana benim kadar sevdimi bu düşüncelere kapıldığım zaman o kadar nefret ediyorum ki kendimden ben seni sen beni sevesin diye sevmedim ki ben senin mağrur bakışlarını sevdim, bakmasalarda bana kocaman gözlerini, tutmasalarda ellerimi ufacık ellerini sevdim, ben seni hep uzaktan sevdim .
Bi dünya yaşamışız seninle fark ettimde tatmadığım duygu kalmamış bin kere daha gelsem dejavu gibi aynı şeyleri yaşamak istermiyim bilmiyorum ama bildiğim tek şey içinde sen olduğun müddetçe ne olduğu ne yaşadığım hiç önemli degil pişmanlıklarım oldu biliyormusun hatta bi sürü ama hiç biri yaşadıklarımıza dair degil hepsi yaşayamadıklarımıza dair. keşke lerle dolu. Hiç seninle gezdik ağladık güldük demiyorum hiç biri için pişman degilim yaşayamadığımız zamanlar için pişmanım diyorum keşke geri alabilsem zamanı sonu yine ayrılık olsada daha fazla tutunabilseydim ben sana.
Ankaradan gitmeyi bile düşündüm biliyormusun hani her yerinde sen her köşede bi anımız var gibi, baktıkça yoruluyor her geçen gün bu anılarla daha çok güçsüz kalıyorum artık bu yükü taşıyamaz hale geldim o kadar ağır ki o kadar acıtıyo ki canımı tam gidicem tamam dedigim zaman kendime düşündüm ki bana senden kalan tek şey di bu acılar arkamı nası dönebilirdim onlara İnanması çok zor ama beni burada tutan beni ayakta tutan şeyin beni için için kemiren acılar olduğunu fark ettim bi insanın hayat ışığını söndüren şeyin onu kendisine hapsetmesi tutması ne tuhaf şey.
Etrafımdaki İnsanlar bana bakıyor hatta tanımadıklarım bile herkesin bana baktığını düşünüyorm sanki ayıplar ve acır gibiler hepsinin gözlerinde ayrı bi his var. Dün ablam bana güneş hep doğudan doğcak tufan ve sen yine uyanıcak işe gidicek gönül verdiğin takımın maçlarını izliycek, senden başkada insanlar ayrılcak yeni hayatlar kurcak herkesin hayat hikayesi devam edicek ve sen belki çok degil yakın bi zamanda başka birinin elini tutarsın kim bilir dedi. Ne kadar erken geri de bırakırsam o kadar iyi olurmuş benim için. Bende bugün sabah farklı başlamak istedim sabah bi saat erken uyandım odamı toparladım en sevdiğim takım elbisemi giydim aynada kendime baktım sonra ceketimin yakasında ufacık bi leke gördüm kücük kırmızı bi lekeydi anımsadım sen öpmüştün yan yanayken sonra sanki mühür koymuşcasına sevinmiş gibi bana dönüp bak naptım ceketine diyip gülümsemiştin. ve ben o zaman anladım ki ablam haklıydı aslında Güneş hep doğudan doğcak , Ankara yine gri ve kasvetli olcak, ben yiine trafik cezalarını ödemeye devam etcektim herkesin farklı bi hayat hikayesi devam edicekti bilemediği tek şey benim eski ben olmuycağımdı olamıycağımdı. Oysa ufacık bi lekeydi.
//11.01.2012
Tufan ÖNAL
